Imieniny Liba: 15 czerwca
Liba to imię żydowskie (jidysz), wywodzące się od hebrajskiego lev lub levav (serce). Imię oznacza „serce, ukochana" i wyraża czułość oraz uczuciowość. W tradycji żydowskiej używane było jako imię żeńskie wyrażające miłość i oddanie.
Liba to imię żeńskie o dwojakim, niezależnym pochodzeniu. W tradycji żydowskiej wywodzi się z hebrajskiego lev lub jidysz libe, oznaczających „serce" — imię niosące ze sobą skojarzenia z ciepłem uczuciowym, współczuciem i emocjonalną głębią, popularne wśród społeczności żydowskiej w Europie Środkowej i Wschodniej, gdzie funkcjonowało też jako zdrobnienie w formie Libka czy Libcia. Niezależnie od tego, w tradycji zachodniosłowiańskiej, zwłaszcza czeskiej, Liba pojawia się jako skrócona forma starosłowiańskiego imienia Libuše (Libusza) — legendarnej czeskiej księżniczki i wieszczki, założycielki Pragi według średniowiecznej kroniki Kosmasa, której postać na trwałe zapisała się w czeskiej tożsamości narodowej, między innymi za sprawą opery Bedřicha Smetany Libuše (1881). Te dwa niezależne od siebie źródła — hebrajskie i słowiańskie — sprawiają, że imię Liba funkcjonuje równolegle w dwóch odrębnych tradycjach kulturowych Europy Środkowej. W Polsce pozostaje imieniem rzadkim.
Libka, Libcia, Libusia.
Liba (hebr., jidysz), Liebe (niem.-jidysz), Libba (ang.-żydowskie).