Imieniny Sergiusz: 24 lutego, 27 lipca, 8 września, 9 września, 7 października
Sergiusz pochodzi z języka łacińskiego — od nazwy patrycjuszowskiego rodu Sergius, prawdopodobnie etruskiego pochodzenia. Znaczenie: „z rodu Sergiuszów". Imię papieskie i monastyczne, spopularyzowane przez rosyjską tradycję prawosławną.
Sergiusz wywodzi się z łacińskiego miana rodowego Sergius, noszonego przez stary rzymski ród patrycjuszowski gens Sergia, którego pochodzenie część badaczy wiąże z wpływami etruskimi. Na ziemiach polskich imię to nigdy nie należało do popularnych, pojawiając się głównie za sprawą kontaktów z prawosławnym Wschodem. Najważniejszym jego nosicielem pozostaje Sergiusz z Radoneża (1314–1392), największy święty prawosławnej Rosji, założyciel Ławry Troicko-Siergijewskiej i duchowy odnowiciel Rusi, który według tradycji pobłogosławił księcia Dymitra Dońskiego przed decydującą bitwą na Kulikowym Polu w 1380 roku. Imię nosił też Sergiusz I, papież pochodzenia syryjskiego wybrany na Stolicę Piotrową w 687 roku, oraz Sergiusz Diagilew (1872–1929), rosyjski impresario i twórca Baletów Rosyjskich, mecenas Strawińskiego, Niżyńskiego i Picassa, który na trwałe odmienił oblicze europejskiego baletu na początku XX wieku. Dziś w Polsce imię to nosi około 4,1 tysiąca osób i kojarzone jest niemal wyłącznie z kulturą rosyjską. Międzynarodowa forma Siergiej, pochodząca od tego samego rdzenia, należy dziś do popularniejszych imion męskich w Rosji, noszona między innymi przez kolejnych polityków i sportowców. W polskim Kościele katolickim imię pozostaje rzadkością, kojarzoną niemal wyłącznie z tradycją wschodnią i dialogiem międzywyznaniowym chrześcijaństwa.
Sierioża, Sergiuszek, Serwek
Sergius (łac.), Sergio (wł., hiszp.), Serge (franc.), Сергей (ros.)
Święci Sergiusz i Bachus (7 października) — rzymscy oficerowie i przyjaciele (zm. ok. 303), zamęczeni za wiarę w Syrii. Patroni żołnierzy i przyjaźni.
Święty Sergiusz z Radoneża (8 października) — największy święty Rosji prawosławnej, pustelnik i twórca wspólnoty monastycznej. Pobłogosławił Dymitra Dońskiego przed bitwą na Kulikowym Polu (1380).