Imieniny Remigia: 13 stycznia, 20 lipca, 18 października
Remigia pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma od Remigius, wywodzącej się od remigium (wiosłowanie) lub remex (wioślarz). Znaczenie: „wioślarka" lub „ta, która kieruje". Żeńska forma imienia Remi — patrona Francji i chrzciciela Franków.
Święty Remigiusz (ok. 437–533) — wybrany biskupem Reims już w wieku 21 lat, jeszcze jako osoba świecka — ochrzcił w Boże Narodzenie 496 roku Chlodwiga I, króla Franków, wraz z około trzema tysiącami jego wojowników; wydarzenie to uznaje się za symboliczne narodziny chrześcijańskiej Francji i pierwszy triumf katolicyzmu nad arianizmem wśród ludów germańskich. Wdzięczny król obdarował Remigiusza rozległymi ziemiami, na których ten ufundował kolejne biskupstwa, m.in. w Tournai i Cambrai. Żeńska forma Remigia noszona była przez córki szlacheckie i zakonnice, szczególnie we Francji i Polsce zachodniej. Wspomnienie liturgiczne świętego Remigiusza przypada 13 stycznia, w rocznicę jego śmierci, natomiast 1 października Kościół czci przeniesienie jego relikwii w 1099 roku do opactwa Saint-Rémy w Reims, wzniesionego specjalnie w tym celu. W Polsce imię rzadkie, zachodniochrześcijańskie.
Remka, Migia, Remi
Remigia (łac., wł., hiszp.), Rémigie (franc.), Ремигия (ros.)