Imieniny Liwiusz: 23 września
Liwiusz pochodzi z języka łacińskiego — od starorzymskiego rodu Livius. Etymologia niepewna; możliwe związki z lividus (siny, blady) lub z etruską nazwą miejscową.
Imię rozsławił Tytus Liwiusz (59 p.n.e. – 17 n.e.) — jeden z największych historyków starożytnego Rzymu, autor monumentalnego dzieła Ab Urbe Condita (Od założenia miasta), obejmującego całe dzieje Rzymu od legendarnego założenia miasta aż po czasy jemu współczesne, spisane w stu czterdziestu dwóch księgach, z których do naszych czasów w pełnej formie przetrwało jedynie trzydzieści pięć — reszta zaginęła w mrokach średniowiecza, znana dziś jedynie ze streszczeń i cytatów u innych autorów. Liwiusz, choć nigdy nie pełnił żadnej funkcji publicznej ani nie uczestniczył w bitwach, cieszył się za życia ogromnym uznaniem, w tym osobistą przyjaźnią cesarza Augusta, mimo że w swoim dziele otwarcie sympatyzował z ideałami republikańskimi. Imię trafiło do Polski jako nawiązanie do kultury antycznej, dziś rzadkie i wyraźnie erudycyjne w wymowie.
Liw, Liwiuszek, Liwiuś
Livius (łac.), Livio (wł.), Livy (ang.), Livio (hiszp., port.)