Imieniny Ingryda: 2 września
Ingryda pochodzi z języka staronordyckiego — złożona z Ing (germańskie bóstwo płodności) i fríðr (piękna). Znaczenie: „piękna jak bogini Ing".
Imię popularne w Skandynawii od czasów wikingów, gdy noszące je kobiety wierzono, że pozostają pod szczególną opieką boga Inga. Najsłynniejszą historyczną nosicielką jest błogosławiona Ingryda ze Skänninge (ok. 1220/1235–1282) — szwedzka wdowa i mistyczka, która po śmierci męża poświęciła się życiu religijnemu i w 1281 roku, w obecności samego króla Magnusa, uroczyście otworzyła pierwszy klasztor dominikanek w Szwecji, zostając jego pierwszą przeoryszą. Zgodnie z tradycją doświadczała stygmatów. Zmarła zaledwie rok po otwarciu klasztoru; jej proces beatyfikacyjny, otwarty w 1418 roku podczas soboru w Konstancji, zakończył się formalnie dopiero w 1499 roku, choć pełna kanonizacja nigdy nie doszła do skutku z powodu reformacji. Stygmaty, jakich miała doświadczać, budziły już za jej życia zarówno podziw, jak i podejrzenia o oszustwo ze strony sceptycznie nastawionych duchownych.
Inga, Ingrydka
Ingrid (szwed., niem., ang.), Ingrida (litew.)
Błogosławiona Ingryda ze Skänninge (2 września) — szwedzka mistyczka z XIII wieku, fundatorka pierwszego klasztoru dominikanek w Skandynawii.