Imieniny – Edward

Imię Edward pochodzi ze staroangielskiego — od ead (dobrobyt, szczęście) + weard (strażnik, obrońca). Znaczenie: „strażnik dobrobytu" lub „opiekun szczęścia".

Imię Edward wywodzi się z języka staroangielskiego i powstało z połączenia dwóch elementów: „ēad", oznaczającego bogactwo lub pomyślność, oraz „weard", czyli strażnik — całość tłumaczy się jako „strażnik bogactwa" lub „opiekun pomyślności". Na ziemiach polskich imię to pojawiło się dopiero w XIX wieku, za sprawą rosnących wówczas wpływów kultury i literatury angielskiej, a jego pierwszymi nosicielami byli głównie przedstawiciele arystokracji, chętnie sięgający po zachodnie, eleganckie brzmienia dla swoich synów. Z czasem imię przeniknęło również do niższych warstw społecznych, choć nigdy nie stało się tak powszechne jak rodzime, słowiańskie imiona. Prawdziwy rozkwit jego popularności w Polsce przypadł na przełom XIX i XX wieku oraz na okres międzywojenny, gdy Edward kojarzony był z elegancją, kulturą europejską i intelektualizmem — rodzice wybierali je dla synów, widząc w nim symbol dobrego wychowania i wykształcenia. Wśród polskich nosicieli tego imienia znaleźli się politycy, naukowcy i twórcy kultury, którzy na trwałe zapisali je w historii kraju. Współcześnie imię to nie należy już do popularnych — w 2023 roku urodziło się w Polsce jedynie 139 chłopców noszących imię Edward, choć wciąż budzi ono szacunek i silne skojarzenia z tradycją. Wśród najsłynniejszych zagranicznych nosicieli tego imienia warto wymienić kolejnych angielskich królów o imieniu Edward, co czyni je jednym z najbardziej rozpoznawalnych imion monarszych w historii Europy.

Edek, Edzio, Edward

Edward (ang.), Eduardo (hiszp., port.), Eduard (niem.), Edoardo (wł.), Édouard (franc.)

Święty Edward Wyznawca (ok. 1003–1066) — król Anglii, fundator Opactwa Westminsterskiego, znany z pobożności i łagodności. Patron królów angielskich; wspomnienie 13 października.

Edward Gierek (1913–2001) — I sekretarz PZPR w latach 70. Edward Stachura (1937–1979) — poeta i pisarz.