Imieniny Edmunda: 7 sierpnia
Edmunda to żeńska forma imienia Edmund, które pochodzi ze staroangielskiego: ead (majątek, bogactwo, szczęście) + mund (opiekun, obrońca). Znaczenie: „opiekunka majątku", „szczęśliwa obrończyni".
Forma żeńska od Edmunda, imienia rozsławionego przez świętego Edmunda Męczennika (zm. 869 lub 870) — anglosaskiego króla Anglii Wschodniej, który podczas najazdu wikińskiej armii pod wodzą Ivara Bez Kości został schwytany i, gdy odmówił wyrzeczenia się chrześcijaństwa oraz podzielenia się władzą z poganami, brutalnie wychłostany, przywiązany do drzewa i dosłownie podziurawiony strzałami dla rozrywki wojowników, aż jego ciało — jak podaje kronikarz Abbo — przypominało jeżozwierza; na koniec ścięto mu głowę. Ta bezkompromisowa postawa uczyniła go jednym z najbardziej czczonych świętych średniowiecznej Anglii, patronem królów i ofiar przemocy — jego relikwie sprowadzono do opactwa w miejscowości do dziś noszącej nazwę Bury St Edmunds, „gród świętego Edmunda". Żeńska forma Edmunda używana w Polsce od XIX wieku, dziś rzadka, spotykana głównie w dokumentach historycznych i starych rejestrach metrykalnych sprzed kilku pokoleń, praktycznie nienadawana współczesnym dziewczynkom.
Edka, Munka, Edmundka, Eda
Edmonda (wł.), Edmond (fr. — forma męska), Edmunda (pol., hiszp.), Edmunde (fr.)