Imieniny Edwarda: 5 stycznia, 18 marca, 13 października
Imię Edwarda pochodzi z języka staroangielskiego — jest żeńską formą imienia Edward, złożonego z ead (bogactwo, szczęście, dobrobyt) i weard (strażnik, opiekun). Oznacza „strażniczka bogactwa" lub „opiekunka dostatku".
Edwarda, żeńska forma staroangielskiego Edward (od ead — bogactwo, dobrobyt, i weard — strażnik), dzieli swój rodowód z jednym z najczęściej nadawanych imion dynastycznych w historii Anglii — nosiło je ośmiu królów, od Edwarda Wyznawcy (ok. 1003–1066), fundatora Opactwa Westminsterskiego i patrona Anglii, po Edwarda VIII (1894–1972), który w 1936 roku abdykował z tronu z miłości do rozwódki Wallis Simpson — jeden z najgłośniejszych skandali dynastycznych XX wieku. Forma żeńska nigdy nie doczekała się podobnej sławy i pozostaje niemal wyłącznie polskim, wtórnym tworem — nadawanym głównie jako symboliczny, żeński hołd dla ojca lub dziadka noszącego imię Edward, bez własnej, niezależnej tradycji hagiograficznej czy dynastycznej. Dziś Edwarda należy w Polsce do imion rzadkich, kojarzonych ze starszym pokoleniem — według danych PESEL nosi je 1843 Polek.
Edka, Eda, Edwardka, Edzia
Edwarda (ang., wł., hiszp.), Édouarde (franc.), Эдварда (ros.)
Edwarda to żeńska forma imienia Edward. Święty Edward Wyznawca (ok. 1003–1066) — król Anglii, fundator Opactwa Westminsterskiego; wspomnienie 13 października. Żeńska forma rzadka w hagiografii.