Imieniny Bibiana: 2 grudnia
Bibiana pochodzi z języka łacińskiego — od Viviana, wywodzącej się od vivus (żywy, pełen życia). W wersji Bibiana mogło dojść do przestawki głosek (v→b). Znaczenie: „pełna życia, żywotna".
Imię znane w Polsce od wieków, choć dziś rzadkie, związane ze świętą Bibianą — według tradycji córką rzymskiego prefekta Flawiana, który za wiarę chrześcijańską został zesłany i zmarł na wygnaniu, podczas gdy jej matkę i siostrę stracono. Sama Bibiana, pozostawiona bez opieki, miała zostać schwytana i przywiązana do słupa w ogrodzie, gdzie zmarła w wyniku okrutnej chłosty — w miejscu jej męczeństwa papież Symplicjusz kazał wznieść bazylikę (467–476), istniejącą w Rzymie do dziś. Jako forma Viviana imię to jest znacznie szerzej rozpowszechnione w krajach romańskich, zwłaszcza we Włoszech i Hiszpanii, gdzie funkcjonuje jako popularne, w pełni świeckie imię żeńskie. W Polsce kojarzone głównie z liturgicznym kalendarzem i dawną tradycją religijną, dziś praktycznie nienadawane poza nielicznymi rodzinami głęboko katolickimi, wiernymi tradycji świętych patronów pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Bibi, Bibka, Bia, Wiwi
Viviana (wł., hiszp.), Viviane (fr.), Vivian (ang.), Bibiane (fr.), Viviana (port.)
Święta Bibiana (Viviana) (2 grudnia) — rzymska dziewica i męczennica z IV wieku. Według tradycji była córką Flaviana, prefekta Rzymu. Po śmierci rodziców i siostry Demetrii schroniła się w ogrodzie, gdzie ją pojmano i zamęczono. W miejscu jej śmierci papież Symplicjusz wybudował bazylikę.