Imieniny – Biruta

Biruta pochodzi z języka litewskiego — od birti (sypać, rozsypywać) lub birūtas (wietrzny, rozwiany). Znaczenie: „rozwiany wiatr", „swobodna jak wiatr". Imię bałtyjskie, związane z litewską tradycją i historią Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Biruta — według litewskiej legendy pogańska kapłanka i westalka strzegąca świętego ognia w nadmorskiej Połądze, która ślubowała dozgonne dziewictwo bóstwom natury. Wielki książę litewski Kęstutis, olśniony jej urodą, miał ją porwać i wbrew złożonym ślubom pojąć za żonę — z tego związku urodził się Witold Wielki, jeden z najwybitniejszych władców Wielkiego Księstwa Litewskiego, który doprowadził państwo do szczytu potęgi terytorialnej. Po śmierci Biruta miała zostać pochowana na wzgórzu w Połądze (dziś litewska Palanga), gdzie do dziś stoi poświęcona jej kaplica, a samo wzgórze nosi jej imię. Legenda ta, choć historycznie niepewna, na trwałe zapisała się w litewskiej tożsamości narodowej. Imię popularne na Litwie i wśród polskich rodzin o tradycjach kresowych, pielęgnujących pamięć o wspólnej, wielowiekowej historii obu narodów, sięgającej jeszcze czasów sprzed unii polsko-litewskiej.

Birutka, Ruta, Biruteczka

Biruta (lit., pol.), Бирута (ros., białorus.) — imię wyłącznie bałtyjskie.