Imieniny Tulia: 5 października
Tulia pochodzi z języka łacińskiego — jest żeńską formą Tullius, starorzymskiego nazwiska rodowego (gens Tullia). Etymologia niepewna; możliwe związki z tuli (nieść, znosić) lub z etruską podstawą. Imię kojarzone z elokwencją, gdyż najsłynniejszym Tulliuszem był Cyceron — Marcus Tullius Cicero.
Tulia to imię używane w starożytnym Rzymie — nosiła je między innymi ukochana córka Cycerona, zmarła w 45 roku p.n.e. wskutek powikłań połogowych, co pogrążyło ojca w głębokiej, udokumentowanej w jego listach do przyjaciela Attyka rozpaczy. Cyceron planował wznieść jej ku czci świątynię (fanum), która miała ubóstwić jej pamięć, lecz ostatecznie, pod wpływem stoickich argumentów o naturze żałoby, zarzucił ten plan, uznając, że budowa pomnika tylko przedłużyłaby cierpienie zamiast je ukoić. W listach do Attyka Cyceron zwracał się do córki czułym zdrobnieniem „mea Tullia" (moja Tulia), a jej śmierć przypada niemal dokładnie w tym samym roku, w którym sam zaczął tracić polityczne znaczenie w rozpadającej się republice. Do Polski imię trafiło przez zainteresowanie kulturą antyczną. Dziś rzadkie, lecz eleganckie i oryginalne — wybierane przez rodziców ceniących klasyczne korzenie.
Tulka, Tulianka, Tulisia
Tullia (wł., łac.), Tullia (ang.), Tullie (fr.), Tulia (hiszp., port.)