Imieniny – Serafin

Imię Serafin pochodzi z języka hebrajskiego — od słowa serafim, oznaczającego „płonące" lub „ogniste". Serafiny to w Biblii (Księga Izajasza 6) najwyższy chór aniołów, stojący najbliżej tronu Boga, otaczający Go ogniem miłości.

Imię noszone przez świętego Serafina z Sarowa (1754–1833, świeckie imię Prochor Mosznin) — rosyjskiego mnicha z monasteru w Sarowie, jednego z najbardziej czczonych świętych prawosławia. Po latach życia wspólnotowego wycofał się do leśnej pustelni, gdzie przez tysiąc nocy z rzędu modlił się klęcząc na kamieniu, a według tradycji żył w przyjaźni z dzikim niedźwiedziem, którego dokarmiał z ręki. Znany jest z powiedzenia, że jedynym prawdziwym celem życia chrześcijańskiego jest „nabycie Ducha Świętego". Kanonizowany w 1903 roku dzięki staraniom cara Mikołaja II, choć nieformalny kult otaczał go już od śmierci — pozostaje jednym z najpopularniejszych świętych w całej historii Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Jego relikwie odnaleziono i uroczyście przeniesiono w obecności rodziny carskiej podczas kanonizacji w Sarowie w lipcu 1903 roku, na którą przybyły tłumy pielgrzymów z całej Rosji.

Serafinek, Seraf

Séraphin (franc.), Seraphim (ang., niem.), Serafino (wł.), Серафим (ros.)