Imieniny Paschalis: 11 lutego, 17 maja
Paschalis pochodzi z języka łacińskiego lub hebrajskiego — od Paschalis, wywodzącego się od Pascha (Wielkanoc, Pascha), z hebr. Pesach (przejście). Znaczenie: „paschalny, wielkanocny". Imię nadawane dzieciom urodzonym w czasie Wielkanocy.
Papież Paschalis I (817–824) — na masową skalę przenosił szczątki tysięcy męczenników z opustoszałych katakumb rzymskich do nowo wznoszonych kościołów, takich jak Santa Prassede, gdzie złożono podobno ponad dwa tysiące relikwii. Papież Paschalis II (1099–1118) — w sporze o inwestyturę z cesarzem Henrykiem V został przez niego podstępnie uwięziony w 1111 roku i zmuszony do podpisania przywileju oddającego władcy prawo inwestytury, który sam odwołał już rok później. Święty Paschalis Baylon (1540–1592) — franciszkanin, patron eucharystycznych kongresów i bractw. Spór o inwestyturę, którego rozwiązania na próżno szukał Paschalis II, zakończył dopiero jego następca, papież Kalikst II, zawierając w 1122 roku kompromisowy konkordat wormacki z tym samym cesarzem Henrykiem V, rozdzielający władzę duchowną od świeckiej przy obsadzaniu biskupstw. W Polsce imię pozostaje rzadkie, wyraźnie paschalnie-liturgiczne, czczone corocznie 17 maja.
Paschalek, Pasiek, Pascal
Paschal (ang.), Pascal (franc.), Pasquale (wł.), Pascual (hiszp.), Пасхалий (ros.)