Imieniny Martyna: 30 stycznia
Martyna to żeńska forma imienia Marcin, wywodząca się z języka łacińskiego — od Martinus, związanego z Mars, bogiem wojny. Znaczenie: „należąca do Marsa" lub „wojownicza". Imię kościelne, popularne w całej Europie.
Wbrew potocznemu, błędnemu skojarzeniu, imię to nie ma nic wspólnego z Martą — jest bowiem bezpośrednim żeńskim odpowiednikiem Marcina, podobnie jak w większości języków zachodnioeuropejskich, gdzie funkcjonuje jako Martina, podczas gdy polska forma Martyna została fonetycznie dostosowana do rodzimej wymowy. Na ziemiach polskich imię znane było już w średniowieczu, jednak przez długie stulecia występowało rzadko, pozostając w cieniu znacznie popularniejszego wówczas Marcina. Jego dynamiczny, gwałtowny wzrost popularności nastąpił dopiero w XX wieku, a szczególnie po 1980 roku, gdy Martyna zaczęła systematycznie zyskiwać na uznaniu wśród polskich rodziców. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dziewczynkom w 2014 roku zajmowała już 20. miejsce, a według danych PESEL z 2025 roku nosi je w Polsce niemal 143 tysiące kobiet. Zdrobnienia Martynka i Tynka towarzyszą imieniu od dekad. Warto dodać, że w krajach zachodnioeuropejskich forma Martina bywa też kojarzona z legendarną postacią Marcina z Tours w wersji żeńskiej, co dodatkowo wiąże to imię z tradycyjnymi wartościami miłosierdzia i troski o potrzebujących, przypisywanymi jego świętemu patronowi w wersji męskiej.
Martynka, Martunia, Tynka, Marcia
Martina (ang., niem., wł., hiszp., czes.), Martine (franc.), Мартина (ros.)
Święta Martyna z Rzymu (zm. ok. 228) — dziewica i męczennica, współpatronka Rzymu obok świętego Sebastiana. Jej ciało odnaleziono w 1634 r. pod kościołem San Martina e Luca; wspomnienie 30 stycznia.
Martyna Wojciechowska (ur. 1974) — dziennikarka i podróżniczka, twórczyni cyklu „Kobieta na krańcu świata".