Imieniny – Larysa

Larysa pochodzi z języka greckiego — od nazwy starożytnego miasta Larissa w Tesalii. Etymologia przedgrecka, możliwy związek z larisas (twierdza, cytadela). Znaczenie: „z Larissy" lub „radosna, wesoła".

Do Europy Wschodniej imię to trafiło wraz z chrześcijaństwem obrządku wschodniego, zyskując ogromną popularność przede wszystkim w Rosji i na Ukrainie, gdzie od pokoleń należy do jednych z najbardziej rozpoznawalnych imion żeńskich. W Polsce Larysa funkcjonuje niemal wyłącznie dzięki wpływom wschodniosłowiańskim, pozostając imieniem stosunkowo rzadkim, choć dobrze znanym, szczególnie na terenach wschodniej Polski oraz wśród rodzin o ukraińskich lub rosyjskich korzeniach. Największą popularność w Polsce imię to zyskało w okresie PRL-u, gdy wpływy kultury radzieckiej były szczególnie silne, a rodzice chętniej sięgali po imiona brzmiące egzotycznie, lecz jednocześnie „bratersko" słowiańskie. Współcześnie Larysa nadawana jest już bardzo rzadko — w 2025 roku otrzymało je zaledwie 29 nowo narodzonych dziewczynek w całej Polsce, co czyni je dziś wyborem niemal wyłącznie sentymentalnym, kojarzonym ze starszym pokoleniem.

Lara, Larka, Laryska, Larusia

Larissa (ang., niem.), Larisa (franc.), Лариса (ros., ukr.)

Święta Larysa (26 marca) — gotycka chrześcijanka, zamęczona w IV wieku przez Gotów na ziemiach nad Dunajem podczas prześladowania chrześcijan przez króla Athanarika.