Imieniny Horacy: 24 kwietnia
Horacy pochodzi z języka łacińskiego — od starorzymskiego rodu Horatius. Etymologia niepewna; możliwe związki z hora (pora, godzina) lub z etruską nazwą własną. Imię kojarzone ze sztuką, poezją i filozofią życiową.
Imię rozsławił Horacy (Quintus Horatius Flaccus, 65–8 p.n.e.) — jeden z największych poetów starożytnego Rzymu epoki augustowskiej, twórca ód, satyr i listów, syn wyzwoleńca, który dzięki wykształceniu i talentowi zdobył przyjaźń możnego mecenasa Mecenasa oraz samego cesarza Augusta. Jego słynna sentencja carpe diem (chwytaj dzień), pochodząca z Pieśni I.11, stała się jedną z najczęściej cytowanych łacińskich maksym w historii kultury zachodniej. Równie trwałą sławę zyskało jego przekonanie o nieśmiertelności poprzez twórczość, wyrażone słowami non omnis moriar („nie wszystek umrę") z ody III.30, oraz traktat poetycki List do Pizonów, znany później jako Ars poetica, przez wieki uważany za kanoniczny podręcznik sztuki pisarskiej. W Polsce imię używane od epoki oświecenia jako świadome nawiązanie do antyku i klasycznej edukacji, kojarzone z ogładą humanistyczną i zamiłowaniem do literatury.
Horacek, Horek, Oras
Horatio (ang., wł.), Horace (fr., ang.), Horacio (hiszp., port.), Horatius (łac.), Horác (czes.)