Imieniny Beniamin: 31 marca, 19 grudnia
Imię Beniamin pochodzi z języka hebrajskiego — od Ben-Yamin: ben (syn) + yamin (prawa ręka, południe). Znaczenie: „syn prawej ręki" lub „syn południa". Imię biblijne i bardzo popularne.
Imię Beniamin wywodzi się z hebrajskiego i oznacza „syna prawej ręki" lub „syna południa" — w Starym Testamencie nosił je najmłodszy syn patriarchy Jakuba i Racheli, ostatni z dwunastu synów, od których wywodzi się dwanaście plemion Izraela. Zgodnie z biblijną Księgą Rodzaju, Rachela zmarła przy porodzie, nadając synowi imię Ben-Oni („syn mojego bólu"), jednak Jakub zmienił je na Beniamin, symbolicznie odwracając tragedię narodzin w błogosławieństwo. Na ziemiach polskich imię to znane było już od średniowiecza, jednak przez większość swojej historii pozostawało niszowe, nadawane rzadko i kojarzone głównie z tradycją biblijną oraz środowiskiem żydowskim. Dodatkowej rozpoznawalności w kulturze zachodniej przysporzyła mu postać Beniamina Franklina, amerykańskiego polityka, wynalazcy i jednego z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych. W ostatnich dekadach imię to przeżywa w Polsce wyraźny, dynamiczny renesans popularności — w 2025 roku nadano je 226 razy, co stanowi rekord na przestrzeni ostatniej dekady, świadczący o rosnącym uznaniu dla klasycznych, biblijnych form imienniczych. Zdrobnienia Benek, Benio i Beniek towarzyszą temu dostojnemu, biblijnemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. W wielu językach europejskich imię to funkcjonuje w niemal identycznej formie, co potwierdza jego szeroki, ponadnarodowy zasięg wynikający z głęboko biblijnego rodowodu.
Benio, Benek, Beniu
Benjamin (ang., franc., niem.), Beniamino (wł.), Benjamín (hiszp.), Вениамин (ros.)
Święty Beniamin (zm. 424) — perski diakon, torturowany przez rok za odmowę wyrzeczenia się wiary, zamęczony za króla Bahrama V. Patron wytrwałości w prześladowaniach; wspomnienie 31 marca.
Beniamin — biblijny najmłodszy syn Jakuba, protoplasta jednego z dwunastu pokoleń Izraela.