Imieniny Amos: 31 marca
Amos pochodzi z języka hebrajskiego — עָמוֹס (Amos), od rdzenia amas (nieść ciężar, wzmacniać). Znaczenie: „niosący ciężar", „umacniany przez Boga", „wytrwały".
Imię biblijne — nosił je prorok Amos, jeden z Dwunastu Proroków Mniejszych (VIII w. p.n.e.), prosty pasterz i hodowca sykomor z judzkiego miasteczka Tekoa, powołany przez Boga mimo braku kapłańskiego pochodzenia, by głosić słowo w królestwie Izraela. Jego Księga, jedna z najstarszych ksiąg prorockich Starego Testamentu, słynie z bezkompromisowego potępienia wyzysku ubogich i pustego rytualizmu religijnego bogaczy. Prorok pochodził z południowego Królestwa Judy, lecz głosił swoje kazania w bogatszym, sąsiednim Królestwie Izraela, w sanktuarium w Betel, gdzie ostro krytykował fałszywy dobrobyt elit, za co kapłan Amazjasz oskarżył go o spisek i nakazał opuścić kraj. W jednej z wizji prorok ujrzał kosz dojrzałych letnich owoców — w oryginale hebrajskim gra słów między „dojrzałym owocem" (qayic) a „końcem" (qec) posłużyła jako zapowiedź nadchodzącego kresu królestwa Izraela. W Polsce imię rzadkie, w tradycji żydowskiej i protestanckiej rozpoznawane wyraźnie lepiej.
Am, Amosek
Amos (ang., niem., wł., fr., hebr.), Амос (ros.), Amós (hiszp., port.)
Prorok Amos (31 marca) — jeden z Dwunastu Proroków Mniejszych Starego Testamentu, żyjący w VIII wieku p.n.e. Pasterz z Tekoa w Judzie, powołany przez Boga do prorokowania w królestwie Izraela. Głosił sprawiedliwość Bożą i potępiał ucisk biednych. Wspominany w kalendarzu liturgicznym Kościoła wschodniego.