25 kwietnia
Korzenie Światowego Dnia Pingwina sięgają lat 70. XX wieku, gdy naukowcy z amerykańskiej stacji badawczej McMurdo na wyspie Ross na Antarktydzie zauważyli powtarzający się co roku wzorzec: około 25 kwietnia pingwiny białobrewe (Adeli) opuszczały wybrzeże, rozpoczynając sezonową migrację w poszukiwaniu pożywienia na okres zimy, gdy pokrywa lodowa się powiększa.
Według jednej z relacji, w 1972 roku niejaki Gerry Wallace z Kalifornii zapisał to wydarzenie w kalendarzu swojej żony. Z czasem nieformalna tradycja notowania tej daty przez badaczy rozprzestrzeniła się poza stację i stała się znana na całym świecie jako Światowy Dzień Pingwina.
Mimo że święto nie jest oficjalnie uznawane przez rządy ani organizacje międzynarodowe, zyskało duży rozgłos dzięki mediom społecznościowym i działaniom oddolnym, przy zaangażowaniu organizacji takich jak WWF, Greenpeace czy Antarctic and Southern Ocean Coalition.