Imieniny – Roksana

Imię Roksana pochodzi z języka perskiego — od Roshanak, oznaczającego „świetlista, jutrzenka" lub „blask świtu". Do Europy trafiło przez historię Aleksandra Macedońskiego.

Imię Roksana ma perskie pochodzenie i wywodzi się od słowa „rokhshana" lub „roshanak", oznaczającego „jasną", „świetlistą" lub „promieniejącą" — jego korzenie sięgają staroperskiego określenia światła, świtu lub gwiazdy. Historyczną rozpoznawalność imieniu nadała przede wszystkim księżniczka Roksana, baktryjska żona Aleksandra Wielkiego, poślubiona przez macedońskiego króla podczas jego wschodniej kampanii wojennej w IV wieku przed naszą erą — ich związek symbolizował ówczesne dążenie do połączenia kultury greckiej z tradycjami podbitego Wschodu. Do języków europejskich imię trafiło za pośrednictwem greki, w której zanotowano je jako Ῥωξάνη (Roksane), a swoją kolejną falę popularności zdobyło w epoce renesansu i baroku, gdy fascynacja egzotycznym, orientalnym światem osiągnęła w Europie swój szczyt. Do Polski imię dotarło stosunkowo późno, jednak dzięki swojemu oryginalnemu, egzotycznemu brzmieniu i bogatej, antycznej historii szybko zdobyło uznanie, zyskując na popularności szczególnie w drugiej połowie XX wieku. W 2009 roku Roksana zajmowała 37. miejsce wśród imion żeńskich nadawanych w Polsce, a choć w kolejnych latach jej pozycja nieco spadła, wciąż pozostaje rozpoznawalnym i chętnie wybieranym imieniem o wyjątkowym, wschodnim rodowodzie. Zdrobnienia Roksi i Roksana towarzyszą temu egzotycznemu imieniu w codziennym użyciu, dodatkowo podkreślając jego orientalne, baśniowe brzmienie w polskiej tradycji rodzinnej.

Roksi, Roksanka, Roksa

Roxana, Roxanne (ang.), Rossana (wł.), Роксана (ros.), Roxane (franc.)

Roksana pochodzi z perskiego Roshanak (jasna, świetlista). Imię historyczne — nosiła je żona Aleksandra Macedońskiego. Brak powszechnie uznanego patrona w kalendarzu rzymskim; imię niechrześcijańskiego pochodzenia.

Roksana (ok. 340–310 p.n.e.) — perska księżniczka, żona Aleksandra Wielkiego.