Imieniny Petroniusz: 31 maja, 4 października
Petroniusz pochodzi od łacińskiego nazwiska rodowego Petronius, wywodzącego się od petra (skała, kamień, z gr. petros) lub od nazwy etruskiego rodu Petronii. Imię oznacza „z rodu Petronich" lub „skalisty, mocny jak skała".
Petroniusz (łac. Petronius) to rzymskie imię rodowe (nomen gentile) o niepewnej, przedłacińskiej etymologii. Najsłynniejszym jego nosicielem był Gajusz Petroniusz (ur. ok. 27, zm. 66 n.e.), rzymski pisarz, dworzanin i polityk, konsul w latach 62–63, który dzięki wyrafinowanemu gustowi i znawstwu sztuki zyskał na dworze cesarza Nerona przydomek arbiter elegantiae — „rozjemca w sprawach smaku". To właśnie jemu tradycja przypisuje autorstwo Satyrykonu — satyryczno-przygodowej powieści realistycznie i z przymrużeniem oka opisującej życie różnych warstw ówczesnego rzymskiego społeczeństwa, z której zachowała się jedynie około dziesiąta część oryginalnego tekstu. Losy Petroniusza zakończyły się tragicznie: oskarżony o udział w spisku przeciwko Neronowi, zmuszony został do popełnienia samobójstwa, które — jak relacjonuje historyk Tacyt — przeprowadził z charakterystycznym dla siebie, ironicznym spokojem i teatralnym dystansem. Postać ta zyskała później dodatkową sławę dzięki powieści Quo vadis Henryka Sienkiewicza. W Polsce imię jest dziś rzadkie.
Petron, Petruś, Petroś, Petroniuszek.
Petronius (łac., ang.), Pétrone (fr.), Petronio (wł., hiszp.), Петроний — Petronij (ros.).