Imieniny Otmar: 9 września, 16 listopada
Otmar pochodzi z języka germańskiego — od aud/od (majątek, bogactwo, szczęście) + mari/mer (sławny, znany). Znaczenie: „sławny z bogactwa", „znany ze swej fortuny".
Imię popularne w średniowiecznych Niemczech i Szwajcarii, rozsławione przez świętego Otmara, który w 719 roku objął zwierzchnictwo nad mnichami osiadłymi u grobu świętego Gawła i stał się pierwszym opatem powstałego stąd klasztoru. Gdy w 759 roku chciał pozwać króla Franków w obronie autonomii swego opactwa, został aresztowany i zesłany na niewielką wyspę na Renie, gdzie wkrótce zmarł. Założone przez niego opactwo stało się jednym z najważniejszych ośrodków kultury średniowiecznej Europy, a jego klasztorna biblioteka — ocalała nawet z pożaru w 937 roku — do dziś uchodzi za jedną z najstarszych nieprzerwanie działających bibliotek na świecie i wraz z całym opactwem znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Do Polski imię trafiło przez kulturę kościelną i kontakty z kulturą germańską. Dziś bardzo rzadkie w Polsce, lecz wciąż spotykane w Niemczech, Szwajcarii i Austrii.
Oto, Otmarек, Mari
Otmar (niem., czes., słow.), Ottmar (niem. — forma alt.), Ottomaro (wł.)
Święty Otmar ze Sankt Gallen (16 listopada) — irlandzki mnich i opat (ok. 689–759), pierwszy opat słynnego klasztoru Sankt Gallen w Szwajcarii. Zasłynął z pobożności i opieki nad trędowatymi. Uwięziony przez lokalnych możnowładców, zmarł na wygnaniu. Jego kult formalnie zatwierdził w 864 roku biskup Konstancji Salomon I.