Imieniny Miranda: 11 maja
Miranda pochodzi z języka łacińskiego — od mirandus (godna podziwu, zdumiewająca), gerundivum od mirari (dziwić się, zachwycać). Znaczenie: „godna podziwu".
Miranda to jedno z niewielu imion, których autorstwo można przypisać konkretnemu twórcy literackiemu — William Szekspir ukuł je dla głównej bohaterki swojego ostatniego samodzielnie napisanego dramatu, Burzy (1611), wywodząc je z łacińskiego mirandus (godna podziwu), gerundivum od mirari (zachwycać się). Miranda, córka zesłanego na bezludną wyspę czarodzieja Prospera, spędziła całe dzieciństwo z dala od ludzi, dlatego na widok rozbitków wypowiada słynne słowa „O, nowy wspaniały świecie", później wykorzystane przez Aldousa Huxleya jako tytuł jego dystopijnej powieści. Na cześć bohaterki nazwano też jeden z księżyców Urana, odkryty w 1948 roku przez astronoma Gerarda Kuipera. Postać ta symbolizuje w dramacie niewinność i nadzieję nowego pokolenia, kontrastującą z gorzkim doświadczeniem starszych bohaterów sztuki. W Polsce imię pozostaje rzadkie, literackie. Nosi je ok. 580 kobiet.
Mirandka, Mira
Miranda (ang., wł., hiszp., port.)