Imieniny Genowefa: 3 stycznia, 9 listopada
Imię Genowefa pochodzi z języka celtyckiego — od geno (ród, potomek) + wefa/veva (kobieta). Znaczenie: „szlachetna kobieta" lub „córka nieba". Przez łacinę Genoveva trafiło do języków europejskich.
Imię Genowefa ma złożony, wielokulturowy rodowód — łączy w sobie łacińskie „gena" (ród) oraz celtyckie „wifa" (żona), co razem można odczytać jako „kobietę z nobilitowanego rodu" lub „szlachetną panią". Do Polski dotarło stosunkowo późno w porównaniu z wieloma innymi tradycyjnymi imionami — pierwsza udokumentowana wzmianka pochodzi dopiero z 1711 roku, co oznacza, że w polskim średniowieczu nie było jeszcze w ogóle znane. Popularność imienia w Europie, w tym pośrednio w Polsce, zawdzięcza przede wszystkim świętej Genowefie z Paryża, żyjącej w V wieku zakonnicy, uznawanej za patronkę stolicy Francji, znaną z obrony miasta przed najazdem Hunów pod wodzą Attyli poprzez modlitwę i duchowe przywództwo mieszkańców. W Polsce imię to zdobyło największą popularność bezpośrednio po drugiej wojnie światowej, gdy było chętnie wybierane dla nowo narodzonych dziewczynek. Od lat 80. XX wieku jego popularność zaczęła jednak gwałtownie maleć, a od około 2015 roku nie odnotowano już w Polsce ani jednego nowego nadania. Obecnie Genowefa nosi je ponad 46 tysięcy Polek, niemal wyłącznie z pokolenia starszego i średniego wieku, co czyni je dziś imieniem niemal wyłącznie kojarzonym z babciami. Zdrobnienie Genia, choć dziś rzadko już spotykane, przez dekady było jedną z najbardziej charakterystycznych, swojskich form tego imienia w polskich rodzinach wiejskich.
Genia, Genka, Wefka, Genosia
Genevieve (ang., franc.), Genoveva (niem., hiszp.), Genoveffa (wł.), Женевьева (ros.)
Święta Genowefa z Paryża (ok. 422–500) — paryska dziewica i mistyczka, która modlitwą powstrzymała Hunów Attyli od ataku na Paryż. Patronka Paryża i Francji; wspomnienie 3 stycznia.
Genowefa Pigwa — kultowa postać kabaretowa, grana przez Bronisława Opałkę od lat 70. XX wieku.