Imieniny Zefiryn: 6 kwietnia, 20 grudnia
Imię Zefiryn pochodzi z języka greckiego — od Zephyros (Ζέφυρος), boga zachodniego wiatru w mitologii greckiej. Zefir był łagodnym, wiosennym wiatrem przynoszącym deszcz i ciepło, zwiastunem wiosny i rozkwitu.
Imię kilku papieży wczesnochrześcijańskich, przede wszystkim Zefiryna I — biskupa Rzymu w latach 199–217, który przez blisko dwie dekady swego pontyfikatu bronił boskości Chrystusa i zwalczał ówczesne herezje, w tym nauki Marcjona, Prakseasza, Walentyna oraz montanistów — zwolenników ruchu proroczego założonego we Frygii przez Montanusa, głoszącego rychłe nadejście końca świata i dopuszczającego prorokinie do roli przewyższającej autorytet biskupów. Objął urząd po Wiktorze I, a po jego śmierci 20 grudnia 217 roku następcą został jego najbliższy doradca, Kalikst I; choć nie poniósł śmierci męczeńskiej w dosłownym sensie, Kościół uznał jego duchowe cierpienia za wystarczające, by czcić go jako męczennika — jego wspomnienie liturgiczne, wprowadzone w średniowieczu, usunięto jednak z kalendarza rzymskiego podczas reformy w 1969 roku. W Polsce imię rzadkie, lecz o pięknym brzmieniu i głębokiej symbolice związanej z wiatrem i wiosną.
Zefirek, Zefirynek
Zephyrin (franc.), Zefferino (wł.), Ceferino (hiszp.), Зефирин (ros.)