Imieniny Seweryna: 17 października
Seweryna pochodzi z języka łacińskiego — od severus (surowy, poważny, wymagający, srogi). Znaczenie: „surowa", „poważna i wymagająca". Jest żeńską formą imienia Seweryn, popularnego w tradycji chrześcijańskiej za sprawą wielu świętych.
Seweryna to żeńska forma imienia Seweryn, wywodzącego się z łacińskiego severus (surowy, poważny) — przydomka nadawanego pierwotnie osobom o wymagającym usposobieniu, który z czasem stał się w pełni samodzielnym imieniem własnym. Wśród licznych świętych noszących męski odpowiednik wyróżnia się Seweryn z Noricum (ok. 410–482), pustelnik i opiekun ludności rzymskiej prowincji naddunajskiej w chaotycznym okresie upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego, dziś patron Austrii i Bawarii. W polskiej kulturze imię żeńskie rozsławiła Seweryna Duchińska (1816–1905), poetka, publicystka i działaczka emigracyjna związana z Wielką Emigracją po powstaniu listopadowym, autorka wspomnień i korespondentka wielu wybitnych postaci epoki. Podobne żeńskie imię, Sewera, funkcjonowało w tym samym okresie jako rzadszy wariant o tej samej etymologii. Imię Seweryna, choć dziś nieco archaiczne w brzmieniu, wciąż bywa nadawane jako elegancka, rzadka alternatywa. W Polsce nosi je obecnie ok. 770 kobiet, głównie starszego pokolenia.
Sewa, Werunia, Sewerynka
Severina (łac., wł., hiszp.), Séverine (franc.), Северина (ros.)