Imieniny Mamert: 11 maja
Mamert pochodzi z języka łacińskiego — od Mamertus, wywodzącego się z Mamers — sabińskiej formy imienia Marsa, boga wojny. Znaczenie: „poświęcony Marsowi", „wojowniczy".
Imię znane w starożytnej Galii i wczesnym Kościele zachodnim, gdzie nosił je biskup Vienne, święty Mamert (zm. 475). Wprowadzone przez niego trzydniowe procesje błagalne o urodzaj i ochronę przed klęskami żywiołowymi z czasem rozprzestrzeniły się na cały Kościół zachodni i przetrwały aż do reform liturgicznych XX wieku. W ludowej tradycji meteorologicznej imię to kojarzone jest też, wraz z Pankracym, Serwacym i Bonifacym, z ostatnimi wiosennymi przymrozkami majowymi, groźnymi dla młodych, dopiero co posadzonych upraw rolnych w całej niemal Europie Środkowej i Zachodniej. Rogacje Mamerta zaczęto odprawiać ok. 470 roku po tym, jak serię trzęsień ziemi, pożarów, dzikich zwierząt pustoszących miasto i innych klęsk zinterpretowano wówczas jednoznacznie jako surową karę bożą za liczne grzechy mieszkańców Vienne. W Polsce imię bardzo rzadkie.
Mamek, Mamercik
Mamertus (łac.), Mamert (fr., pol.), Mamerto (wł., hiszp.), Mamers (stara forma)
Święty Mamert z Vienne (11 maja) — arcybiskup Vienne w Galii (†475), który wprowadził trójdniowe procesje błagalne (Rogacje) przed Wniebowstąpieniem Pańskim — modlitwy o urodzaj i ochronę przed klęskami żywiołowymi. Tradycja ta rozprzestrzeniła się na cały Kościół zachodni.