Imieniny – Brenda

Brenda ma niepewną etymologię — wiązana ze staronordyckim brandr (miecz, płomień) lub z irlandzkim/szkockim pochodzeniem, możliwie spokrewnione z imieniem Brendan.

Imię spopularyzowane w XIX wieku przez szkockiego pisarza Waltera Scotta, który w powieści historycznej Pirat (1821) nadał je jednej z dwóch córek Magnusa Troila — pogodnej i beztroskiej Brendzie, kontrastującej z jej mroczną, intelektualną siostrą Minną. Choć na początku fabuły zakochana w bohaterze Mordauncie napotyka liczne przeszkody, powieść kończy się ich szczęśliwym połączeniem, podczas gdy losy siostry układają się znacznie tragiczniej. Dzięki popularności twórczości Scotta imię szybko zadomowiło się w krajach anglosaskich, zwłaszcza w Szkocji i Irlandii, gdzie do dziś pozostaje rozpoznawalne, choć jego szczyt popularności przypadł na połowę XX wieku. W Polsce imię Brenda pozostaje rzadkie i kojarzone wyłącznie z kulturą anglosaską, bez żadnej głębszej tradycji lokalnej — bywa wybierane głównie przez rodziców ceniących krótkie, dźwięczne imiona o zagranicznym, nowoczesnym brzmieniu.

Brendzia

Brenda (ang., szkoc., irl.)