8 marca
8 marca 1908 roku około 15 tysięcy robotniczek fabryk odzieżowych przemaszerowało ulicami Nowego Jorku, domagając się krótszego czasu pracy, lepszych wynagrodzeń i prawa głosu, pod hasłem „Chleb i róże" symbolizującym zarówno przetrwanie ekonomiczne, jak i godność ludzką.
Dwa lata później, podczas Międzynarodowej Konferencji Kobiet Socjalistycznych w Kopenhadze, niemiecka działaczka Clara Zetkin zaproponowała, by każdy kraj wyznaczył jeden dzień w roku poświęcony walce o prawa kobiet — propozycję jednomyślnie przyjęło ponad sto delegatek z siedemnastu krajów. Pierwsze międzynarodowe obchody odbyły się 19 marca 1911 roku, gromadząc ponad milion uczestniczek w Austrii, Niemczech, Szwajcarii i Danii.
Datę 8 marca formalnie ustalono w związku ze strajkiem rosyjskich robotnic domagających się „chleba i pokoju" w 1917 roku, który przyczynił się do abdykacji cara i przyznania kobietom prawa głosu przez Rząd Tymczasowy.