Data ruchoma, zależna od Wielkanocy
Wielkanoc obchodzona jest zawsze w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca (licząc od 21 marca) — zasada ustalona przez sobór nicejski w 325 roku. W praktyce data ta może wypaść między 22 marca a 25 kwietnia; dokładny termin w bieżącym roku sprawdzisz w kalendarzu liturgicznym.
Zmartwychwstanie Chrystusa jest centralnym wydarzeniem wiary chrześcijańskiej — bez niego, jak pisał św. Paweł w Liście do Koryntian, „próżna byłaby wiara". Poprzedza je w nocy z soboty na niedzielę Wigilia Paschalna, najważniejsza liturgia całego roku, obejmująca poświęcenie ognia i paschału, obszerną liturgię słowa oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych.
Ustalenie jednolitej metody obliczania daty Wielkanocy było przedmiotem sporów we wczesnym Kościele — różne wspólnoty stosowały odmienne zasady, część opierając się bezpośrednio na żydowskiej Pasce. Sobór nicejski I ujednolicił zasadę obliczania w 325 roku, choć praktyczne rozbieżności w kalendarzach (juliańskim i później gregoriańskim) do dziś sprawiają, że Kościoły wschodnie obchodzą Wielkanoc zwykle w innym terminie niż zachodnie.
W Polsce Wielkanoc poprzedza sobotnie święcenie pokarmów w koszyczkach (święconka), a poniedziałek wielkanocny obchodzony jest jako drugi dzień świąt, znany z tradycji śmigusa-dyngusa.