Imieniny Norma: 12 lutego
Norma pochodzi z języka łacińskiego — od norma (reguła, wzorzec, norma, kątownik murarski). Znaczenie: „wzorzec, ideał, ta, która wyznacza normy". Imię mogło też wywodzić się od łac. Nordmann (Normanin).
Imię spopularyzowała opera Norma Vincenza Belliniego, wystawiona po raz pierwszy 26 grudnia 1831 roku w mediolańskiej La Scali, w której tytułowa Norma jest kapłanką druidów rozdartą między miłością do rzymskiego prokonsula a wiernością własnemu ludowi. Najsłynniejszym fragmentem opery jest aria Casta diva — modlitwa do bogini księżyca o pokój — którą pierwsza wykonawczyni, Giuditta Pasta, początkowo uznała za niedopasowaną do swojego głosu, zanim dał się przekonać kompozytorowi; dziś należy do najczęściej wykonywanych arii sopranowych w historii opery. Rolę tytułową na stałe skojarzono w XX wieku z Marią Callas, dla której Norma stała się rolą życia — zaśpiewała ją aż 89 razy, więcej niż jakąkolwiek inną partię w swojej karierze. W Polsce imię Norma używane od XIX wieku jako imię artystyczne i eleganckie, silnie kojarzone właśnie z tym dziełem. Dziś rzadkie.
Norka, Normka, Nora
Norma (ang., wł., hiszp., port., niem.), Norma (fr.)