Imieniny Leokadia: 9 grudnia
Leokadia pochodzi z języka greckiego — od Leukadia, nawiązania do wyspy Leukas (leukos — biały) lub od leukos + kadios (biała, czysta). Znaczenie: „jasna, czysta".
Imię Leokadia wywodzi się z greckiego słowa leukós, oznaczającego „jasny", „świetlisty" lub „czysty", i stanowi żeńską formę rzadziej spotykanego imienia Leokadiusz, tłumaczonego jako „troszczący się o lud". Do Polski dotarło wraz z tradycją chrześcijańską i przez wieki pozostawało obecne w kalendarzach liturgicznych, jednak nadawane było głównie w środowiskach mieszczańskich i szlacheckich, ceniących imiona o silnym, religijnym zapleczu. Jego rozpowszechnienie w całej katolickiej Europie wiąże się ściśle z kultem świętej Leokadii z Toledo, hiszpańskiej dziewicy i męczennicy żyjącej na przełomie III i IV wieku, poniesionej śmierci podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana — do dziś pozostaje ona jedną z patronek Toledo i całej Hiszpanii. W Polsce imię to rozpowszechniło się szerzej dopiero w XIX wieku, częściowo za sprawą popularnych wówczas powieści francuskiej pisarki Stéphanie Félicité de Genlis, w których pojawiały się bohaterki o tym imieniu. Współcześnie Leokadia jest imieniem spotykanym rzadko, kojarzonym głównie ze starszym pokoleniem Polek, choć wciąż cenionym za swoją klasyczną formę oraz wyraźne, historyczne znaczenie związane z jasnością i czystością. Zdrobnienia Leokadzia i Loda towarzyszą temu imieniu od pokoleń, łagodząc jego dostojny, grecko-hiszpański rodowód w codziennym, rodzinnym użyciu.
Leosia, Lodzia, Lea
Leocadia (ang., wł., hiszp.), Léocadie (franc.), Леокадия (ros.)
Święta Leokadia z Toledo (zm. ok. 304) — dziewica i męczennica z Hispanii, zamknięta w więzieniu za wiarę, gdzie zmarła z wyczerpania. Jej kult był bardzo żywy w średniowiecznej Europie, a katedra w Toledo nosi jej imię; wspomnienie 9 grudnia.
Święta Leokadia (zm. 304) — hiszpańska męczennica, patronka Toledo.