Imieniny Fabia: 31 lipca
Fabia to żeńska forma łacińskiego imienia Fabius, pochodzącego od nazwy rzymskiego rodu Fabiuszów. Etymologia wywodzi je od łacińskiego słowa faba (bób), co wskazuje na rolnicze korzenie rodu. Imię nosi konotacje starożytnej tradycji i arystokratycznego rodowodu.
Fabia to żeńska forma imienia Fabian, wywodzącego się z łacińskiego Fabianus — przymiotnika utworzonego od nazwy jednego z najstarszych i najbardziej wpływowych rodów starożytnego Rzymu, gens Fabia. Nazwa rodu pochodzi od słowa faba, czyli „bób", co wskazuje na jego pierwotnie rolnicze korzenie — być może przodkowie rodu zajmowali się uprawą tej rośliny strączkowej. Wśród Fabiuszów znajdowało się wielu wybitnych polityków i wodzów wojskowych, spośród których najsłynniejszy pozostaje Kwintus Fabiusz Maksymus Kunktator, który dzięki taktyce unikania bezpośredniej bitwy uratował Rzym przed Hannibalem podczas drugiej wojny punickiej w III wieku p.n.e., zyskując przydomek „Zwlekający". Do chrześcijańskiej Europy imię trafiło za sprawą św. Fabiana, papieża i męczennika z III wieku, wybranego — jak głosi legenda — dzięki cudownemu znakowi gołębicy, który usiadł na jego głowie podczas konklawe. W Polsce forma Fabia pojawia się rzadko, znacznie rzadziej niż męski Fabian, notowany od XIV wieku.
Fabka, Fabusia, Fabcia, Fabunia, Fabeczka.
Fabia (łac., wł., hiszp.), Fabie (fr.), Fabia (ang.).